Door ‘de tofste baas die ik ooit heb gehad’ , werd ik er vriendelijk op geattendeerd dat ik nog een leuk verhaaltje diende af te leveren om jullie site-bezoekers een idee te geven van wat jullie te wachten staat met een van de meest relaxte vakantiebaantjes die je je maar kan wensen.
Juni … Ik weet het, mijn vrienden weten het, mijn ouders weten het: ik pak voor 3 maanden m’n biezen en vertrek naar het heerlijke Frankrijk. Hm, maar waarom dan? Nou, ik ben aangenomen bij Camping Job en die hadden nog een zomerbaantje als animatrice voor me liggen bij een camping in het zuiden van Bretagne. Van die naam van de camping alleen al kreeg ik spontaan slappe knietjes, dus de keuze was snel gemaakt. Bepakt en bezakt (ja hallo, voor 3 maanden heb je veel kleding, schoenen en sieraden nodig hoor, die Franse garçons zullen weten dat deze Hollandaise gearriveerd is), daalde ik af naar Frankrijk om me te ontfermen over alle kindjes.
Juli … Na enkele weken bleek ik volledig geïntegreerd in dit land van wijn en (heel veel) stokbrood. Van mijn hakkelende Frans bij binnenkomst was, met dank aan de belabberde kennis van de Engelse taal bij onze geliefde Fransoosjes, na een paar weken niks meer over. Losse woorden werden zinsflarden, zinsflarden werden volledige zinnen, en vervolgens toverde ik uiteindelijk grammaticaal correcte volzinnen te voorschijn. Op de camping was ik al snel een begrip, en hoe kan je ego nou niet gestreeld worden als kindjes bij het aanzien van jou spontaan al hun activiteiten staken om vervolgens uitbundig te zwaaien en je naam te roepen. Ook het personeel vormde onderling een ‘bonne équipe’ en buiten werktijd zielig alleen kniezen in je caravan was er dan ook niet bij: keihard stappen, de stranden afschuimen en gezamenlijk lamballen was aan de orde van de dag!
Augustus …Nederland, wat is dat? Hoewel vrienden en familie actief hun best doen je volledig up-to-date te houden van de ontwikkelen in ons kikkerlandje, doen de brandende zon en de Bretonse stranden dat met gemak vergeten. Natuurlijk, als je wakker wordt op je verjaardag mis je wel even je vrienden die een oorverdovend ‘lang zal ze leven’ voor je ten gehore brengen… Maar als je vervolgens in de mini-club in maar liefst 4 talen wordt toegezongen en een paar kilo aan tekeningen en andere meesterwerken in ontvangst mag nemen, om vervolgens met je campingvrienden onder het genot van de nodige alcoholische versnaperingen (door de geweldige Mateo) zelfgemaakte sushi te eten, om daarna tot in de vroege uurtjes de Franse discotheken onveilig te maken…. Geloof me, dat maakt alles in één keer meer dan goed!
September … Er is een tijd van komen en een tijd van gaan. En helaas, de tijd is gekomen dat ik het mooie Bretagne achter me moet laten. Dit bleek een grotere impact te hebben dan ik me van te voren ooit had kunnen indenken. Dit had tot gevolg dat ik, dramaqueen die ik ben, lekker een potje heb staan janken met m’n nieuwe vrienden die ik plotseling moest gaan verlaten. Gelukkig had ik een verzameling mooie herinneringen (en tekeningen!) aan deze prachtige tijd om mee terug te nemen naar Nederland… Mijn 3 maanden waarin ik leefde als de spreekwoordelijke ‘God(in) in Frankrijk’ had ik voor geen goud willen missen!! Camping Job, bedankt!